شيخ حسين انصاريان
111
تفسير و شرح صحيفه سجاديه (فارسى)
جَزاؤُهُمْ مَغْفِرَةٌ مِنْ رَبِّهِمْ وَ جَنّاتٌ تَجْرى مِنْ تَحْتِهَا الأْنْهارُ خالِدينَ فيها وَ نِعْمَ أجْرُ الْعامِلينَ » « 1 » و آنان كه چون كار زشتى مرتكب شوند يا بر خود ستم ورزند ، خدا را ياد كنند و براى گناهانشان آمرزش خواهند ؛ و چه كسى جز خدا گناهان را مىآمرزد ؟ و دانسته و آگاهانه بر آنچه مرتكب شدهاند ، پا فشارى نمىكنند ؛ * پاداش آنان آمرزشى است از سوى پروردگارشان ، و بهشتهايى كه از زيرِ [ درختانِ ] آن نهرها جارى است ، در آن جاودانهاند ؛ و پاداش عمل كنندگان ، نيكوست . اساس راه دين را بر ادب دان * مقرّب از ادب گشتند مردان ادب شد اصل كار و وصل و هجران * هم او شد مايهء هر درد و درمان نشايد بىادب اين ره بسر برد * نشايد هيچ كس را داشتن خُرد به چشم حرمت و تعظيم در پير * نگه كن در همه كاين هست توقير به روزى هر كه باشد مهتر از تو * چنان مىدان كه هست او بهتر از تو به جان مىكوش در تعظيم هر پير * كه تا در دل نيابى زحمت از پير ادب با خالق و خلقان نگهدار * كه تا كشت اميدت بر دهد بار ( عطّار نيشابورى ) 15 - كوچك شمردن گناه گرچه گناهان به كبيره و صغيره ، تقسيم شده است ، ولى عدّهاى از محققان معتقدند ، چون گناه مخالف با حضرت حق است ، صغيره بودن آن معنا ندارد ، پس هيچ گناهى را نسبت به ذات آن گناه نبايد صغيره دانست و اصولًا اعراض از
--> ( 1 ) - آل عمران ( 3 ) ، 135 - 136 .